Lamitrin S

Lamitrin S to lek dostępny na receptę zawierający substancję czynną — lamotryginę. Stosowany jest w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Działanie leku w leczeniu padaczki polega na blokowaniu impulsów w mózgu wywołujących napady padaczkowe. Mechanizm, za pomocą którego zapobiega epizodom depresji w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, nie został dotychczas poznany.

Dorosli i dzieci od 13. roku życia

Monoterapia napadów częściowych i uogólnionych, w tym napadów toniczno-klonicznych:

• Początkowo 25 mg 1×/d przez 2 tyg., potem 50 mg 1×/d przez kolejne 2 tyg.
• Następnie dawkę zwiększa się o maks. 50–100 mg co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie
• Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100–200 mg 1×/d lub w 2 daw. podz.
• U niektórych chorych konieczne może być zastosowanie dawki 500 mg/d

Leczenie skojarzone napadów częściowych i uogólnionych, w tym napadów toniczno-klonicznych:

• Z walproinianem (wraz z innymi lekami przeciwpadaczkowymi lub bez nich):
  • Początkowo 25 mg co 2. dzień przez 2 tyg., następnie 25 mg 1×/d przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 25–50 mg co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie
  • Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100–200 mg 1×/d lub w 2 daw. podz.
• Bez walproinianu i bez induktorów glukuronidacji lamotryginy:
  • Początkowo 25 mg 1×/d przez 2 tyg., następnie 50 mg 1×/d przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 50–100 mg co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie
  • Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100–200 mg 1×/d lub w 2 daw. podz.
• Bez walproinianu, ale z induktorami glukuronidacji lamotryginy:
  • Początkowo 50 mg 1×/d przez 2 tyg., następnie 100 mg/d w 2 daw. podz. przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 100 mg co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie
  • Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 200–400 mg/d w 2 daw. podz.

Leczenie napadów padaczkowych związanych z zespołem Lennoxa i Gastauta:

• Jako pierwszy lek przeciwpadaczkowy:
  • Początkowo 25 mg co 2. dzień przez 2 tyg., następnie 25 mg 1×/d przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 25–50 mg co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie
  • Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 100–200 mg 1×/d lub w 2 daw. podz.

Dzieci w wieku 2-12 lat

• Z walproinianem (wraz z innymi lekami przeciwpadaczkowymi lub bez nich):
  • Początkowo 0,15 mg/kg mc. 1×/d przez 2 tyg., następnie 0,3 mg/kg mc. 1×/d przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 0,3 mg/kg mc. co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie
  • Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 1–5 mg/kg mc. 1×/d lub w 2 daw. podz.; dawka maks. – 200 mg/d
• Bez walproinianu, ale z induktorami glukuronidacji lamotryginy:
  • Początkowo 0,6 mg/kg mc./d w 2 daw. podz. przez 2 tyg., następnie 1,2 mg/kg mc./d w 2 daw. podz. przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 1,2 mg/kg mc. co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie
  • Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 5–15 mg/kg mc. 1×/d lub w 2 daw. podz.; dawka maks. – 400 mg/d
• Bez walproinianu i bez induktorów glukuronidacji lamotryginy:
  • Początkowo 0,3 mg/kg mc. 1×/d lub w 2 daw. podz. przez 2 tyg., następnie 0,6 mg/kg mc. 1×/d lub w 2 daw. podz. przez kolejne 2 tyg., potem dawkę zwiększa się maks. o 0,6 mg/kg mc. co 1–2 tyg. do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie
  • Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 1–10 mg/kg mc. 1×/d lub w 2 daw. podz.; dawka maks. – 200 mg/d
• Monoterapia typowych napadów nieświadomości u dzieci w wieku 2-12 lat:
  • Początkowo: 0,3 mg/kg mc. raz na dobę lub w 2 dawki podzielone przez 2 tygodnie.
  • Następnie: 0,6 mg/kg mc. raz na dobę lub w 2 dawki podzielone przez kolejne 2 tygodnie.
  • Stopniowo co 1-2 tygodnie zwiększać dawkę o maksymalnie 0,6 mg/kg mc./dobę, aż uzyskana zostanie optymalna odpowiedź na leczenie.
  • Dawka podtrzymująca zwykle wynosi 1-15 mg/kg mc. raz na dobę lub w 2 dawki podzielone (maksymalnie 200 mg/dobę).
• Zapobieganie epizodom depresji u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi typu I, u których występują głównie epizody depresji u dorosłych:
  • Monoterapia lub leczenie skojarzone bez walproinianu i induktorów glukuronidacji lamotryginy:
    • Początkowo: 25 mg raz na dobę przez 2 tygodnie.
    • Następnie: 50 mg raz na dobę lub w 2 dawki podzielone przez kolejne 2 tygodnie.
    • W 5. tygodniu: 100 mg raz na dobę lub w 2 dawki podzielone.
    • Od 6. tygodnia: dawka podtrzymująca wynosi 200 mg raz na dobę lub w 2 dawki podzielone.
    • W badaniach klinicznych stosowano dawki od 100 do 400 mg/dobę.
  • Leczenie skojarzone z walproinianem:
    • Początkowo: 25 mg co 2 dzień przez 2 tygodnie.
    • Następnie: 25 mg raz na dobę przez kolejne 2 tygodnie.
    • W 5. tygodniu: 50 mg raz na dobę lub w 2 dawki podzielone.
    • Od 6. tygodnia: dawka podtrzymująca zwykle wynosi 100 mg raz na dobę lub w 2 dawki podzielone (maksymalnie 200 mg/dobę).
  • Leczenie skojarzone z induktorami glukuronidacji lamotryginy (np. fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem, prymidonem, ryfampicyną, lopinawirem/rytonawirem) bez walproinianu:
    • Początkowo: 50 mg raz na dobę przez 2 tygodnie.
    • Następnie: 100 mg/dobę w 2 dawki podzielone przez kolejne 2 tygodnie.
    • W 5. tygodniu: 200 mg/dobę w 2 dawki podzielone.
    • Od 6. tygodnia: dawka podtrzymująca zwykle wynosi 300 mg/dobę w 2 dawki podzielone.
    • W razie konieczności w 7. tygodniu leczenia dawkę można zwiększyć do 400 mg/dobę w 2 dawki podzielone.

Lamitrin S, tabletki powinny być przechowywane w suchym i chłodnym miejscu, z dala od światła i wilgoci. Należy trzymać je w oryginalnym opakowaniu, z dala od dzieci i zwierząt.

Lamitrin S to lek w postaci tabletek, które można rozpuścić w wodzie lub rozgryźć i przełknąć.