Lacosamide Teva

Lacosamide Teva to lek wydawany w aptece za okazaniem recepty o działaniu przeciwpadaczkowym. Substancją czynną tego produktu leczniczego jest lakozamid. Lacosamide Teva stosowany jest w leczeniu padaczki w celu zmniejszenia liczby napadów. Produkt może być przyjmowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi.

Dawkowanie leku na padaczkę

Monoterapia lub leczenie wspomagające napadów częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci po 4. rż. z padaczką

• Podawanie doustne, niezależnie od posiłku.
• Dorośli, młodzież i dzieci ≥50 kg mc.:
  • Początkowo 50 mg 2 ×/d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 100 mg 2 ×/d.
  • Leczenie można również rozpocząć od dawki 100 mg 2 ×/d na podstawie dokonanej przez lekarza oceny wymaganego obniżenia liczby napadów padaczkowych w zestawieniu z potencjalnymi działaniami niepożądanymi.
  • W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji dawkę można dalej zwiększać co tydzień o 50 mg 2 ×/d, do osiągnięcia maks. zalecanej dawki podtrzymującej 300 mg 2 ×/d.
  • U pacjentów, u których osiągnięto dawkę >400 mg/d i którzy wymagają zastosowania dodatkowego leku przeciwpadaczkowego, należy stosować schemat dawkowania tak jak w leczeniu wspomagającym.
• Leczenie wspomagające:
  • Początkowo 50 mg 2 ×/d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 100 mg 2 ×/d.
  • W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji dawkę można dalej zwiększać o 50 mg 2 ×/d w odstępach 1 tyg. do maks. zalecanej dawki 200 mg 2 ×/d.
  • W przypadku konieczności szybkiego uzyskania stężenia stacjonarnego leku w osoczu i uzyskania efektu terapeutycznego, leczenie można rozpocząć od podania pojedynczej dawki nasycającej 200 mg; po ok. 12 h leczenie kontynuować podając 100 mg 2 ×/d.
  • Późniejsze dostosowanie dawki należy uzależnić od indywidualnej odpowiedzi na leczenie oraz jego tolerancji.
• Nie badano podawania dawki nasycającej w stanach ostrych (np. stan padaczkowy).
• W razie konieczności przerwania leczenia lek odstawiać stopniowo (np. zmniejszając dawkę dobową o 200 mg/tydz.).
• Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku oraz w przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek.
• U chorych z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby dawkę ustalać ostrożnie ze względu na możliwe współistnienie zaburzeń czynności nerek.
• U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek albo wątroby można rozważyć podanie dawki nasycającej 200 mg, jednak należy zachować ostrożność podczas późniejszego dostosowywania dawki (>200 mg/d); zalecana dawka maks. u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby wynosi 300 mg/d.
• U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek dawka maks. 250 mg/d; jeżeli zalecana jest dawka nasycająca, po podaniu dawki inicjującej 100 mg przez 1. tydzień, leczenie należy kontynuować podając 50 mg 2 ×/d.

Leczenie wspomagające napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u osób dorosłych, młodzieży i dzieci po 4. rż. z uogólnioną padaczką idiopatyczną

• Podawanie doustne, niezależnie od posiłku.
• Dorośli, młodzież i dzieci ≥50 kg mc.:
  • Początkowo 50 mg 2 ×/d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 100 mg 2 ×/d.
  • W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji dawkę można dalej zwiększać o 50 mg 2 ×/d w odstępach 1 tyg. do maks. zalecanej dawki 200 mg 2 ×/d.
• Leczenie wspomagające:
  • Początkowo 50 mg 2 ×/d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 100 mg 2 ×/d.
  • W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji dawkę można dalej zwiększać o 50 mg 2 ×/d w odstępach 1 tyg. do maks. zalecanej dawki 200 mg 2 ×/d.
• Nie zaleca się podawania dawki nasycającej.
• U dzieci <50 kg mc. z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby, ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek, zaleca się zmniejszenie maks. zalecanej dawki o 25%.
• U dorosłych i dzieci z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby lek można podawać wyłącznie wtedy, gdy spodziewane korzyści z leczenia przeważają nad ryzykiem.
• U chorych poddawanych hemodializie zaleca się podawanie dodatkowo do 50% podzielonej dawki dobowej bezpośrednio po zakończeniu hemodializy.

Młodzież i dzieci po 4. rż. <50 kg mc.

• Monoterapia:
  • Początkowo 2 mg/kg mc./d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 4 mg/kg mc./d.
  • W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji dawkę można dalej zwiększać o 2 mg/kg mc. co tydzień, do uzyskania optymalnej odpowiedzi.
  • U dzieci <40 kg mc. maks. zalecana dawka wynosi 12 mg/kg mc./d, u dzieci 40–50 kg mc. – 10 mg/kg mc./d.
  • Nie zaleca się podawania dawki nasycającej.
• Leczenie wspomagające:
  • Początkowo 2 mg/kg mc./d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 4 mg/kg mc./d.
  • W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji dawkę można dalej zwiększać o 2 mg/kg mc. co tydzień, do uzyskania optymalnej odpowiedzi.
  • U dzieci <20 kg mc. maks. zalecana dawka wynosi 12 mg/kg mc./d, 20–30 kg mc. – 10 mg/kg mc./d, 30–50 kg mc. – 8 mg/kg mc./d.
  • U dzieci <50 kg mc. nie zaleca się podawania dawki nasycającej.
• U dzieci <50 kg mc. z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby, ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek, zaleca się zmniejszenie maks. zalecanej dawki o 25%.

Lek Lacosamide Teva w postaci tabletek powlekanych powinien być przechowywany w suchym i chłodnym miejscu, z dala od światła i wilgoci. Należy go trzymać poza zasięgiem dzieci i zwierząt.

Lek Lacosamide Teva to tabletki powlekane o dawce 100 mg. Lek ten należy połykać doustnie.