Lacosamide Glenmark

Lacosamide Glenmark to lek wydawany na receptę stosowany w monoterapii lub w leczeniu wspomagającym napadów częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych oraz w skojarzeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi w leczeniu napadów tonicznoklonicznych pierwotnie uogólnionych. Substancją czynną tego produktu leczniczego jest lakozamid.

Dawkowanie leku zależy od typu leczenia oraz wieku i wagi pacjenta.

Monoterapia lub leczenie wspomagające napadów częściowych i częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat z padaczką.

• Dawka początkowa: 50 mg 2 ×/d
• W 2. tygodniu dawkę zwiększyć do 100 mg 2 ×/d
• Dawkę można dalej zwiększać co tydzień o 50 mg 2 ×/d, do osiągnięcia maksymalnej zalecanej dawki podtrzymującej 300 mg 2 ×/d

Leczenie wspomagające napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 4 lat z uogólnioną padaczką idiopatyczną.

• Dawka początkowa: 50 mg 2 ×/d
• W 2. tygodniu dawkę zwiększyć do 100 mg 2 ×/d
• Dawkę można dalej zwiększać o 50 mg 2 ×/d w odstępach 1 tyg. do maksymalnej zalecanej dawki 200 mg 2 ×/d

Dawkowanie u dorosłych, młodzieży i dzieci ≥50 kg mc.

• Monoterapia: początkowo 50 mg 2 ×/d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 100 mg 2 ×/d. Dawkę można dalej zwiększać co tydzień o 50 mg 2 ×/d, do osiągnięcia maksymalnej zalecanej dawki podtrzymującej 300 mg 2 ×/d.
• Leczenie wspomagające: początkowo 50 mg 2 ×/d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 100 mg 2 ×/d. Dawkę można dalej zwiększać o 50 mg 2 ×/d w odstępach 1 tyg. do maksymalnej zalecanej dawki 200 mg 2 ×/d.
• U pacjentów, u których osiągnięto dawkę >400 mg/d i którzy wymagają zastosowania dodatkowego leku przeciwpadaczkowego, należy stosować schemat dawkowania tak jak w leczeniu wspomagającym.

Dawkowanie u młodzieży i dzieci w wieku od 2 lat i <50 kg mc.

• Monoterapia: początkowo 2 mg/kg mc./d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 4 mg/kg mc./d. Dawkę można dalej zwiększać o 2 mg/kg mc./d co tydzień, do uzyskania optymalnej odpowiedzi. U dzieci od 10 do <40 kg mc. maksymalna zalecana dawka wynosi 12 mg/kg mc./d, u dzieci 40–<50 kg mc. – 10 mg/kg mc./d.
• Leczenie wspomagające: początkowo 2 mg/kg mc./d, w 2. tyg. dawkę zwiększyć do 4 mg/kg mc./d. Dawkę można dalej zwiększać o 2 mg/kg mc. co tydzień, do uzyskania optymalnej odpowiedzi. U dzieci od 10 do <20 kg mc. maksymalna zalecana dawka wynosi 12 mg/kg mc./d, 20–<30 kg mc. – 10 mg/kg mc./d, 30–<50 kg mc. – 8 mg/kg mc./d.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

• U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby można rozważyć podanie dawki nasycającej 200 mg, jednak należy zachować ostrożność podczas późniejszego dostosowywania dawki (>200 mg/d).
• Zalecana dawka maksymalna u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby wynosi 300 mg/d.
• U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek dawka maksymalna wynosi 250 mg/d; jeżeli zalecana jest dawka nasycająca, po podaniu dawki inicjującej 100 mg przez 1. tydzień, leczenie należy kontynuować podając 50 mg 2 ×/d.
• U dzieci <50 kg mc. z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby, ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) lub ze schyłkową niewydolnością nerek, zaleca się zmniejszenie maksymalnej zalecanej dawki o 25%.

Przerwanie leczenia

• W razie konieczności przerwania leczenia lek należy odstawiać stopniowo zmniejszając dawkę dobową o 4 mg/kg/d (w przypadku pacjentów <50 kg mc.) lub 200 mg/d (w przypadku pacjentów ≥50 kg mc.) u pacjentów, którzy przyjmowali dawkę lakozamidu wynoszącą odpowiednio ≥6 mg/kg/d lub ≥300 mg/d.
• Można rozważyć wolniejsze cotygodniowe zmniejszanie dawki na poziomie odpowiednio 2 mg/kg/d lub 100 mg/d.

Inne informacje

• U pacjentów poddawanych hemodializie zaleca się podawanie dodatkowo do 50% podzielonej dawki dobowej bezpośrednio po zakończeniu hemodializy.
• U dorosłych i dzieci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek można podawać wyłącznie wtedy, gdy spodziewane korzyści z leczenia przeważają nad ryzykiem, konieczne może być dostosowanie dawki.
• U pacjentów, u których doszło do ciężkich zaburzeń rytmu serca, należy przeprowadzić ocenę stosunku korzyści do ryzyka i w razie potrzeby przerwać podawanie lakozamidu.
• Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób w podeszłym wieku, jednak dane kliniczne dotyczące leczenia padaczki u tych osób, w szczególności z wykorzystaniem dawek >400 mg/d, są ograniczone.
• Nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek.

Lek Lacosamide Glenmark w postaci tabletek powlekanych powinien być przechowywany w suchym i chłodnym miejscu, z dala od światła i wilgoci. Należy go trzymać poza zasięgiem dzieci i zwierząt.

Lek nazywa się Lacosamide Glenmark i jest w formie tabletek powlekanych. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą.