Clexane forte

Clexane forte jest lekiem wydawanym na receptę, zawierającym w składzie substancję czynną należącą do heparyn drobnocząsteczkowych- enoksaparynę sodową. Lek zapobiega powiększaniu się istniejących zakrzepów krwi i formowaniu się nowych. Wskazaniem do stosowania leku Clexane forte jest zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, zapobieganie tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.

Dawkowanie leku w zależności od różnych schorzeń i sytuacji jest następujące:

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów chirurgicznych:

• U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem ŻChZZ: zalecana dawka to 20 mg, raz dziennie, głęboko podskórnie (s.c.). Pierwszą dawkę należy podać 2 godziny przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. Leczenie powinno trwać co najmniej 7-10 dni, niezależnie od stanu pacjenta.
• U pacjentów z dużym ryzykiem ŻChZZ: zalecana dawka to 40 mg, raz dziennie, głęboko s.c. Podawanie leku najlepiej rozpocząć 12 godzin przed planowanym zabiegiem. Jeśli konieczne jest wcześniejsze rozpoczęcie leczenia profilaktycznego, ostatnią dawkę należy podać nie później niż 12 godzin przed zabiegiem, a ponowne podawanie należy rozpocząć 12 godzin po zabiegu.
• Po dużych zabiegach chirurgii ortopedycznej zaleca się stosowanie przedłużonej profilaktyki przez 5 tygodni. Po zabiegach w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej, zaleca się stosowanie przedłużonej profilaktyki przez 4 tygodnie.
• U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) zalecana dawka to 20 mg, raz dziennie, głęboko s.c.

Zapobieganie ŻChZZ u chorych unieruchomionych z powodu ostrych chorób:

• Zalecana dawka to 40 mg, raz dziennie, głęboko s.c. Leczenie powinno trwać co najmniej 6-14 dni, niezależnie od stanu chorego.
• U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) zalecana dawka to 20 mg, raz dziennie, głęboko s.c.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej:

• Zastosowanie leku może być stosowane przy zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, z wyłączeniem zatorowości płucnej, która może wymagać leczenia trombolitycznego lub operacyjnego.
• Zalecana dawka to 1,5 mg/kg masy ciała, raz dziennie lub 1 mg/kg masy ciała, dwa razy dziennie, głęboko s.c. Dawka 1,5 mg/kg masy ciała raz dziennie stosuje się u pacjentów bez powikłań i z małym ryzykiem nawrotu ŻChZZ. Dawka 1 mg/kg masy ciała dwa razy dziennie stosuje się u pozostałych pacjentów. Leczenie powinno trwać zwykle 10 dni.
• U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) zalecana dawka to 1 mg/kg masy ciała, raz dziennie, głęboko s.c.

Przedłużone leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz zapobieganie ich nawrotom u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową:

• Zalecane jest ocenienie indywidualnego ryzyka zakrzepowo-zatorowego i ryzyka wystąpienia krwawienia.
• Zalecana dawka początkowa to 1 mg/kg masy ciała, dwa razy dziennie, głęboko s.c. przez 5-10 dni, a następnie 1,5 mg/kg masy ciała raz dziennie przez 6 miesięcy. Po tym okresie należy ocenić korzyści z przedłużenia leczenia.
• U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) zalecana dawka to 1 mg/kg masy ciała, raz dziennie, głęboko s.c.

Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez uniesienia odcinka ST:

• Głęboko s.c. 1 mg/kg mc., podawane 2 razy dziennie, w skojarzeniu z leczeniem przeciwpłytkowym.
• Leczenie powinno trwać co najmniej przez 2 dni, a następnie kontynuować do czasu ustabilizowania się stanu klinicznego, zazwyczaj przez 2-8 dni.
• U wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań zaleca się podawanie kwasu acetylosalicylowego p.o. w początkowej dawce nasycającej 150-300 mg (u pacjentów niestosujących dotychczas kwasu acetylosalicylowego), a następnie w dawce podtrzymującej 75-325 mg/d przez długi czas, niezależnie od planu leczenia.
• U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) dawka wynosi 1 mg/kg mc. raz dziennie.

Leczenie świeżego zawału serca z uniesieniem odcinka ST:

• Chorzy poniżej 75. roku życia: 30 mg w pojedynczym wstrzyknięciu i.v., a następnie bezpośrednio po nim 1 mg/kg mc. s.c., a potem 1 mg/kg mc. s.c. 2 razy dziennie (maks. 100 mg dla każdej z dwóch pierwszych dawek podawanych s.c.).
• Jednocześnie należy rozpocząć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy p.o. w dawce 75-325 mg/d, o ile nie ma przeciwwskazań do takiego leczenia.
• Stosować przez 8 dni lub do momentu opuszczenia szpitala, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej.
• Chorzy powyżej 75. roku życia: 0,75 mg/kg mc. 2 razy dziennie s.c., bez dawki wstępnej i.v. (maks. 75 mg dla każdej z dwóch pierwszych dawek podawanych s.c.).
• U chorych poddawanych przezskórnej angioplastyce wieńcowej: jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny podano s.c. mniej niż 8 godzin przed momentem wypełnienia balonika, nie jest konieczne podanie kolejnej dawki. Jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny podano s.c. ponad 8 godzin przed wypełnieniem balonika, należy podać enoksaparynę w szybkim wstrzyknięciu i.v. w dawce 0,3 mg/kg mc.

Zapobieganie tworzeniu pozaustrojowych skrzepów podczas hemodializy:

• 1 mg/kg mc. na początku hemodializy do linii tętniczej.
• Dawka ta zwykle wystarcza na 4-godzinną hemodializę.
• Jeśli zostaną znalezione pierścienie fibrynowe, na przykład w przypadku dłuższej niż zwykle dializy, można podać dodatkową dawkę 0,5-1 mg/kg mc.
• W przypadku dużego ryzyka krwawienia, stosować dawkę 0,5 mg/kg mc. (przy podwójnym dostępie naczyniowym) lub 0,75 mg/kg mc. (przy pojedynczym dostępie naczyniowym).

Pamiętaj, że przed rozpoczęciem leczenia zawsze należy skonsultować się z lekarzem, który dokładnie oceni stan i potrzeby pacjenta.

Lek Clexane forte należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze poniżej stopni Celsjusza. Po otwarciu ampułki, należy użyć zawartość natychmiastowo.

Lek Clexane forte to roztwór, który podaje się za pomocą wstrzykiwań. Jeden mililitr roztworu zawiera 150 miligramów substancji czynnej.